Fałszywe profile w aplikacjach randkowych: gdy zdjęcia robi AI, a miłość jest schematem

Profil z aplikacji randkowej: uśmiechnięty mężczyzna w mundurze wojskowym albo elegancka kobieta na tle luksusowego apartamentu. Zdjęcia zadbane, opis przekonujący, pierwsza wiadomość uprzejma i bezpośrednia. Jeszcze niedawno takie profile były zwykle kradzione z kont rzeczywistych osób; dziś coraz częściej generuje je w całości sztuczna inteligencja — twarz, która nie istnieje, historia, która się nie wydarzyła, i korespondencja pisana przez chatbota.

Skąd się biorą fałszywe profile

Generatory obrazów potrafią dziś tworzyć fotorealistyczne portrety ludzi, którzy nigdy nie istnieli — spójna twarz, naturalne tło, brak elementów, które kiedyś zdradzały montaż. Oszust nie musi już kopiować zdjęć prawdziwej osoby (co groziło wykryciem przez wyszukiwarkę obrazów); generuje własny zestaw fotografii dopasowany do wymyślonej postaci: żołnierza stacjonującego za granicą, chirurga pracującego na misji, przedsiębiorcy w podróży służbowej. Zawód wybiera się nieprzypadkowo — każda z tych ról tłumaczy długi wyjazd, brak możliwości spotkania i wideo-rozmowy.

Do zdjęć dochodzi tekst: opis profilu i cała korespondencja mogą być pisane przez modele językowe, które utrzymują spójną osobowość przez tygodnie, odpowiadają płynnie na pytania i nie popełniają błędów językowych zdradzających oszustwa z poprzedniej dekady. Sztuczna inteligencja pozwala też jednemu oszustowi prowadzić równolegle dziesiątki rozmów — to przestępstwo przemysłowe, nie amatorskie.

Schemat: od pierwszej wiadomości do przelewu

Oszustwa uczuciowe — w literaturze opisywane jako romance scams — opierają się na wypracowanym scenariuszu. Pierwsza faza to budowanie zaufania: codzienna korespondencja, zainteresowanie życiem odbiorcy, deklaracje uczuć po kilku tygodniach. Druga faza to pogłębianie izolacji: rozmówca przekonuje, że to wyjątkowa relacja, o której nie warto opowiadać znajomym — bo nikt by nie zrozumiał. Trzecia faza to kryzys: nagła potrzeba pieniędzy — opłata celna, bilet powrotny, leczenie, inwestycja, która „wkrótce zwróci” i pozwoli wreszcie się spotkać.

Najgroźniejszą odmianą są oszustwa, w których ofiara przekazane pieniądze inwestuje na wskazanych „platformach inwestycyjnych” — najpierw odzyskuje drobne kwoty, co ma udowodnić, że schemat działa, a potem wpłaca coraz więcej, aż platforma znika razem z depozytem. Metoda ta, opisywana jako „pig butchering” (dosłownie „tuczenie i ubój świń”), należy według Federalnego Biura Śledczego (FBI) do najbardziej rozpowszechnionych i najkosztowniejszych schematów oszustw internetowych, a sztuczna inteligencja sprawia, że budowanie zaufania w pierwszej fazie jest tańsze i skuteczniejsze niż kiedykolwiek. Skalę klasycznych oszustw uczuciowych pokazują dane amerykańskiej Federalnej Komisji Handlu (FTC): w 2023 roku wpłynęło 64 003 zgłoszeń, a zgłoszone straty przekroczyły 1,14 miliarda dolarów — mediana straty na osobę (2 tysiące dolarów) była najwyższa ze wszystkich odmian oszustw na podszywanie się.

Dlaczego ofiary dają się wciągnąć

Silne emocje wyłączają krytyczne myślenie dokładnie tak samo, jak w oszustwach telefonicznych — z tą różnicą, że relacja randkowa budowana jest tygodniami, a nie minutami. Oszust nie naciska od razu: najpierw przez tygodnie dostarcza uwagi, ciepła i wrażenia bycia zrozumianym. Dla osób samotnych ta uwaga bywa jedyną tego typu w życiu, dlatego rezygnacja z relacji — nawet gdy pojawiają się sygnały ostrzegawcze — kosztuje emocjonalnie więcej niż dalsze przekazywanie pieniędzy.

Wstyd dodatkowo zamyka sprawę: ofiary często nie zgłaszają oszustwa, bo nie chcą przyznać się przed rodziną ani policją, że oddały oszczędności osobie z internetu. To z kolei oznacza, że znaczna część zjawiska pozostaje niewidoczna w statystykach.

Jak rozpoznać fałszywy profil

• Zdjęcia, które wyglądają zbyt idealnie. Wyszukiwanie odwrotne obrazem (np. Google Lens) pozwala sprawdzić, czy zdjęcie krąży w sieci; wygenerowane twarze często powtarzają się w wielu profilach.
• Odmowa wideorozmowy. Powtarzające się wymówki — zła łączność, tajne misje, awaria kamery — to klasyczny sygnał ostrzegawczy. Syntetyczna twarz nie może prowadzić naturalnej wideorozmowy na żywo.
• Historia z katalogu. Zawód tłumaczący nieobecność, wdowieństwo, dziecko w szkole z Internatem, szybkie deklaracje uczuć — każdy z tych elementów osobno bywa prawdziwy, razem tworzą schemat.
• Każda rozmowa o pieniądzach. Bez względu na to, jak brzmi uzasadnienie — inwestycja, opłata, pożyczka — prośba o przelew od osoby, której nigdy nie spotkałeś, kończy sprawę. Nie ma wyjątków.
• Presja na tajemnicę. Oszust odcina ofiarę od drugiej opinii; zdrowa relacja nie wymaga ukrywania przed bliskimi.

Co może zrobić platforma, a co użytkownik

Serwisy randkowe wprowadzają weryfikację profili i automatyczne wykrywanie podejrzanych kont, ale żaden filtr nie wykryje wszystkiego — generatory obrazów rozwijają się szybciej niż systemy detekcji. O skali zjawiska świadczy sprawa opisana we wrześniu 2026 roku przez firmę Anthropic: operator prowadził sieć ponad dwudziestu aplikacji randkowych, w których większość profili w feedach użytkowników generowała sztuczna inteligencja. W dwutygodniowym oknie badacze zidentyfikowali ponad 4700 AI-person, które wymieniły z co najmniej 25 tysiącami użytkowników około 2,36 miliona wiadomości. Aplikacje zarabiały na wirtualnych monetach potrzebnych do kontynuowania rozmów — z których większość prowadziły maszyny, nie ludzie. Ochrona na poziomie użytkownika sprowadza się do jednej zasady: relacja z osobą, której nigdy nie spotkałeś na żywo, nie może być powodem przelewu. Żadna z tych sytuacji nie jest wyjątkiem od tej reguły — a jeśli rozmówca wywiera presję, że tak, to jest to dowód, że schemat właśnie działa.

Oznaczenie treści AI

Ten artykuł powstał z udziałem sztucznej inteligencji: research oraz tekst przygotował i zredagował agent AI. Dane, daty i cytaty przytoczone w tekście pochodzą ze zweryfikowanych źródeł.