8 artykułów
Systemy rozpoznawania twarzy generują błędne identyfikacje, które prowadzą do nieuzasadnionych zatrzymań. Badanie Stanford HAI wskazuje, że 26 procent czarnych i 15 procent azjatyckich kandydatów doświadcza systemowej dyskryminacji przez narzędzia rekrutacyjne AI. AI Act i regulacje stanowe próbują odpowiedzieć, ale skuteczność pozostaje niepewna.
Cyfrowy nadzór nad pracownikami może zwiększać ryzyko urazów, pogarszać zdrowie psychiczne i szkodzić szansom zawodowym. Przegląd 122 badań zestawiamy z obowiązkami, które nakłada na pracodawców unijny AI Act.
Śledzenie klawiatury, analiza tonu głosu na spotkaniach, wnioskowanie o emocjach z mimiki — systemy nadzoru algorytmicznego wchodzą do biur szybciej niż przepisy, które mają je powstrzymać. Co zabrania już unijny AI Act i dlaczego firmy i tak popełniają te same błędy?
Narzędzia oparte na AI monitorują pracowników coraz częściej. Badania wskazują na rosnące ryzyko psychospołeczne, luki prawne i niejasną odpowiedzialność za decyzje algorytmów.
Raport instytutu DAIR opisuje, jak kierowcy dostawczy Amazona pracują pod nadzorem co najmniej dziewięciu aplikacji i technologii jednocześnie. Badania Coworker.org pokazują, że ten model eksportowany jest do krajów o słabej ochronie prywatności.
Holenderski system SyRI łączył dane z wielu urzędów, by wykrywać oszustwa w zasiłkach. Sąd w Hadze uznał w 2020 roku, że narusza prywatność — a rok później afera toeslagenaffaire przewróciła rząd Holandii.
Sztuczna inteligencja monitoruje pracowników z dokładnością, o jakiej nie śniło się starszym systemom. Dane o kliknięciach, lokalizacji, emocjach i przerwach tworzą cyfrowego zwierzchnika.
Zarządzanie algorytmiczne przestało być domeną platform gig economy — według badań Parlamentu Europejskiego dotyka już ponad 42 procent pracowników. Europarlament chce, by kluczowe decyzje o ludziach podejmowali ludzie.